Storythai

การเดินทาง ..ที่จบลงด้วยความเจ็บปวด

เส้นชัยนั้น ..มีน้ำตาพร่างพรมอยุ่ตรงหน้า

ชั้น เดิมมาด้วยความเหนื่อยหอบ โดยลำพัง

และอยากจะทิ้งความเจ็บปวดนั้นไว้ตรงเส้นชัย

บางคนเคยบอกว่า ..ความรักก้อเหมือนดอกไม้ ที่เราไม่อาจเชยชมมันได้ตลอดกาล

ไคว่า..

ชั้น ยังได้กลิ่นความรักอันหอมหวาน

ภายใต้ดอกไม้อันแห้งกรอบ

ความรุ้สึกที่ ชั้น สัมผัสได้ ไม่เคยลดหายตากจาก

หรือถูกกลั่นทอนเป็นความเจ็บปวดที่ได้รับ

แม้บางครั้ง..

มันจะมีกินหัวใจของชั้นไป จบแทบไม่เหลือตัวตน

ความหวัง ความฝัน ความสุข

โรยราไปพร้อมกับสายลมเพียงบางเบา

-ชั้นเง๋าแทบบ้า-

และมะรุ้ว่าตัวเองเดินมาถึงปลายทาง

ของเส้นชัยแห่งนี้ได้อย่างไร

หรืออาจเป็นเพราะความรุ้สึกถุกปลิดแยกออกจากหัวใจ

หรือเพราะความสุข

เริ่มขยับเข้ามาใกล้

เข้ามาใกล้...

เข้ามาใกล้...

เข้ามาใกล้...

ในนาทีที่ความเจ็บปวดอำลา ชั้น ไปไกลตา

-เกิดอะไรขึ้นเยอะ ระหว่างที่ชั้นมะได้เข้ามาในไดอารี่แห่งนี้-

ไม่รุ้ว่าไคจะเชื่อมั้ย ว่าชั้นหกล้มคุกคานมาตั้งกี่สิบครั้ง

ร้องไห้เสียใจ มีความสุข สนุกสนาน มามากน้อยแค่ไหน

มั น ผ่ า น ไ ป แ ร้ ว

ทุ ก อ ย่ า ง ค ง ที่ แ ละ ห ยุ ด นิ่ ง

มี เ พี ย ง ชั้น แ ล ะ เทอ ที่ พ ร้ อ ม จ ะ สุ้ ไป พร้ อม กั น (อีกครั้ง)

รั ก เ ทอ ไ ม่ เ ป ลี่ ย น แ ป ล ง  นี่คือเรื่องจิง